Grzeją mnie te święta równo i dokładnie. O ile jeszcze Boże Narodzenie powoduje u mnie jakąś nutę nostalgii, to Wielkanoc jest mi kompletnie obojętna. To najstarsze święto chrześcijańskie i najważniejsze.

I co z tego.

Jestem katolikiem z wychowania, chrzczony, komuniowany, bierzmowany itd. I co? I nic. Postrzegam uroczystości takie jak ta, jak tradycję. Coś co wydarza się raz na rok, na co nie mam szczególnego wpływu, coś co musi się stać, i tyle. Tak po prawdzie to święta te są dla mnie strasznie nużące i męczące. Wysiadywanie godzinami przy stole, wysłuchiwanie po raz tysięczny tych samych rodzinnych historii, nuda, nuda i jeszcze raz nuda. OK. Lany poniedziałek jest odrobinę żwawszy, pobiegamy z synem lejąc się wodą. I tyle. Później znowu stół, i jedzenie. Mnie to męczy. Moje maximum to dwie godziny przy stole, dłużej nie daję rady, nie pomaga nawet "znieczulenie". A jutro obowiązkowa wizyta u teśców.

Bleeee...

Za to przyszły weekend zapowiada się całkiem obiecująco...

Kochani...

Wesołych Świąt!