Czytam sobie ten śmieszny poradnik o uwodzeniu kobiet. Traktuję go jak zbiór dowcipów. Jaką trzeba mieć wyobraźnię, żeby coś takiego napisać. Ba! Jak bardzo trzeba być zdesperowanym, żeby uwierzyć w jego skuteczność. Czytałem wczoraj fragmenty żonie. Uśmialiśmy się serdecznie.
Za to dalsza część wieczoru...
Najpierw wspólna kolacja, później, wraz z nadejściem burzy, naszła nas ochota na seks. Było leniwie, delikatnie i bardzo zmysłowo. Nigdzie się nie spiesząc, smakując siebie, pieszcząc, sycąc intymnością i bliskością, spędziliśmy cały wieczór.

A od jutra powrót do kieratu. W piątek przyjedzie drewno na budowę konstrukcji dachowej. To jedna z ostatnich tak ciężkich, w sensie wysiłku fizycznego - praca, którą muszę zrobić sam.
Tak to sobie tłumaczę...

sypiacie?
Sypiacie, oddajecie się w objęcia morfeusza, śnicie, śpicie i co tam jeszcze? Nie mylić z uprawianiem czynności lubieżnych!
Bo ja, z nadejściem ciepłych nocy, przenoszę się na... podłogę! Rozkładam sobie śpiwór, pod głowę jasiek i jest booosko. W zależności od potrzeb śpię pod prześcieradłem lub cieniutkim kocykiem. Mój kręgosłup uwielbia takie spanie. Szczególnie po kilku godzinach dziennie spędzonych na budowie.
Dodatkową zaletą takiego spania jest wiele miejsca wokół (żona zdecydowanie pozostaje w łóżku). Ogranicza to wszelkiego rodzaju rozpychania się, czy ściągania kołdry.

A wracając do czynności lubieżnych, takie spanie też ma swoje zalety! Jeśli mam "potrzebę" idę do żony i odwrotnie. Zero niedomówień.
Niestety, na podłodze niektóre pozycje są zdecydowanie niepraktyczne, ot choćby ze względu na możliwe siniaki. Jednak nic nie szkodzi "w trakcie" wrócić do łóżeczka. Tak wiem, starzejemy się, kiedyś nie mieliśmy takich dylematów. Jak widać z wiekiem kwestie wygody "w trakcie" dla obojga partnerów stają się coraz ważniejsze...

Ale, ale! Są też dobre strony seksu na podłodze. Jakie?

No jak to jakie, łóżko nie skrzypi....

Siedzimy wieczorem z teściem przy stole.

- "Kup sobie jakieś nowe koronki", poprosiłem ślubną.
- "Nie podobam ci się w tych?"
- "Kobieca logiko. Nie o urodę chodzi a o zmianę garderoby!"
- "Ale po co mi nowe koronki?" Zapytało ponownie moje dziewczę. "I tak wszystko ze mnie zdejmujesz", nie dawała za wygraną.
- "Nie wszystko, tylko to co mi przeszkadza... w pieszczotach. Z tym wszystko to lekko przesadzasz!"
- "Nie! Szkoda mi pieniążków!"
- "Masz tutaj pieniążki ode mnie! Idź, zaszalej, nie żałuj sobie."
- "To kupię sobie jakiś nowy komplecik!"
- "Żaden komplecik! Za te pieniążki mają być kupione koronki!"
- "Nie!"
- "Idź, bo jak nie, to ja pójdę!"
- "Jak mi kupisz jakieś koronki, to będzie jak z tą koszulką co ją kupiłeś ostatnim razem! Będzie za duża!"
- "Idź, bo jak nie, to ja pójdę!"
- " I co?"
- " I kupię koronki... SOBIE!"
- "Sobie?"
- "Tak, kupię sobie! Na siebie! Sam je założę!"
...
...
...
Lekka konsternacja mojej kobiety. A co, tak jej powiedziałem!

Wiecie co ona na to?
...
...
...
- "DOBRA!"

Najpierw był obiad w restauracji.
(bez świeczek)
Całkiem smaczny.

Później kawa i lody w polewie czekoladowej w McD's.
(bo tam lubi pić kawę i jeść lody)

Później był film w kinie.
"Piekielna zemsta" z Nicolasem Cagem.
Jak ktoś lubi dość dziwny i pokręcony humor tego pana, fruwające po ekranie flaki i parę innych bzdetów to polecam, ot taka sobie niezobowiązująca "komedyjka".
No i momenty są.

A na koniec były zakupy w supermarkecie.
(przy okazji)

I tak się zakończył Ten dzień.
Do wiadomości zainteresowanych. W łóżku powiedzieliśmy sobie "dobranoc" i poszliśmy spać.
Bez kisów, bez...

Czwartek - wieczór.
Przekomarzamy się na kanapie. Synu grandzi jak opętany. Sam już nie wie na kogo wejść i co wymodzić.
Sielanka.
Oczywiście, taka sielanka nie mogła trwać wiecznie.
A wszystko z powodu malinki. Malusia malinka, przysięgam, tycia!
Jeden kiss tylko troszkę za mocno pociągnięty.
Skończyła się sielanka.

Zaczął się foch.


Piątek.
Foch robił się coraz większy. Wznosił się coraz wyżej, wraz z coraz mocniej świecącym słoneczkiem.
Piątek miałem wolny (urlop). Szykowaliśmy "małe co nieco" na sobotnią imprezę syna (urodziny).

Poczytałem trochę blogów, w szczególności dziewczyn które piszą o swoich doświadczeniach z kochankami. Uderzyło mnie w nich jedno. Wszystkie piszą o tym, że kiedy są ze swoim kochankiem czują się wyjątkowe. Czują się najpiękniejsze, jedyne, kochane, czują ze są kimś najważniejszym dla tego faceta.

A gdyby tak się postarać w domku?
Nie, nie krytykuję nikogo. To jest mój pomysł na mały domowy eksperyment.

Wiecie sami jak jest ciężko w domku osiągnąć stan, który ludzie mają gdy są kochankami. Planowanie spotkania, wyczekiwanie, celebrowanie każdej chwili spędzonej razem. Tajemnica, niebezpieczeństwo wpadki, konspiracja. Tego w domu osiągnąć się nie uda. Raczej :-)
Jednak, gdyby przenieść tą wyjątkowość do łóżka? Seks, który nie jest tylko wieczornym "drapaniem po plecach". Jak ten stan osiągnąć? Sam nie wiem. Nie mam zamiaru żonie niczego mówić. Po prostu postaram się celebrować "TE" chwile tak bardzo mocno jak to tylko możliwe. Jak by to miał być nasz ostatni raz w życiu,  jak by to był nasz pierwszy raz, jak bym na nowo ją odkrywał.
Nie będzie łatwo. :-) Po tylu latach odnaleźć tą świeżość i dreszczyk. Mimo wszystko spróbuję. Taki mam plan na najbliższe parę tygodni.

Ciekawe co z tego wyniknie?

Jutro ślubna wraca do domku.
Tydzień zleciał nie wiedzieć kiedy.
Znowu wszystko wróci do ustalonych zwyczajów.

Lecę do domku, muszę go trochę "ogarnąć" żeby mi kobita nie marudziła, że całkiem go zapuściłem :-)

... taki cały tydzień?

To ja poproszę. Co tam tydzień, nawet dwa!
Życie nieustannie mnie zaskakuje. Z różnych stron. Ja wiem, trzeba mieć wyjątkowy talent, lub być ciągle naiwnym jak małe dziecko, by ono mogło zaskakiwać.
A jednak!
Pamiętacie piękną koleżankę, tą której nie potrafię zrozumieć? No więc koleżankę odhibernowało! Zupełnie znienacka, dzwoni to dziewczę do mnie dziś przed fajrantem i pyta się, czy zaproszenie na obiad jest nadal aktualne.
Noż....
Tak więc, po robocie, zamiast w domowe pielesze, poleciałem w podskokach do knajpki, w której się umówiliśmy.
A teraz będzie najtrudniejsza część relacji, postaram się w niej opowiedzieć, o czym w tej knajpce ze sobą rozmawialiśmy.
Po dogłębnej analizie powiedzieć mogę, że poruszyliśmy tematy rodzinne, lub ściślej rodzicielskie, pogadaliśmy o pracy, i ... hmmm... powspominaliśmy? Jakoś tak.
W sumie, bardzo miłe spotkanie. Czas zleciał nie wiedzieć kiedy i gdzie. No a teraz wiadomość dnia! Po niedzieli idziemy na piwko. Jeszcze tylko ustalimy w jaki dzień tygodnia.
Co na to żona?
Nic.
Nie zainteresowała się zupełnie. Na pytanie w stylu "gdzie byłeś", odpowiedziałem zgodnie z prawdą, że "byłem z nią", co mojej ślubnej zupełnie wystarczyło.
Z piwkiem będzie łatwiej, bo żona w niedzielę wybywa z domu na dwutygodniowe szkolenie z pracy...

Hulaj dusza!

Kiedyś usłyszałem taki określenie. To było o mnie.
Że niby za dużo gadam, a za mało robię.
To się zdarzyło jakiś tam czas temu. Wtedy gadałem jak opętany, ale byłem grzeczniutki jak baranek. Śmieszyło mnie to ogromnie i ciągle pozostawałem wierny żonie.

A teraz?
Teraz chętnie bym zadziałał. Tyle że sypią mi się moje plany. Koleżanka, ta piękna której nie rozumiem - wyjechała, nie wiem kiedy wróci, dziewczyna z gg czasem zagaduje, jednak mało co z tego wynika, nowo poznana z sympatii jest spoko, tyle że zbyt daleko...
Pozostaje koleżanka z pracy (ta z najważniejszego wydziału), i młoda. Koleżanka na urlopie, a młoda, cóż... Jakoś nie bardzo się widzę wdanego w romans właśnie z nią.
Może za bardzo staram się szukać? Może lepiej odpuścić?
Z jednej strony, jeśli poszukasz, to znajdziesz. Z drugiej strony - nic na siłę. Sam nie wiem.

Za to w domku przyjemna odmiana.
Piątek był męczący, więc poszliśmy spać, w sobotę żonkę bolała głowa, więc wiadomo, jednak wieczorem w niedzielę bóle ustąpiły.
Było sympatycznie, koronkowo, pachnąco. Mało tego, pamiętała o mojej ostatniej prośbie i umalowała usta krwisto czerwoną pomadką.
Po prostu sielanka.
Nie mogłem się tym wszystkim nacieszyć. Syciłem zmysły, wysysałem soki, czerpałem ile się dało. Ostatecznie nie wiadomo, kiedy przytrafi mi się takie coś ponownie...